Mała matura 1947 - str. 2
Trzeba się też jednak zastanowić czy głównym problemem nowego filmu Majewskiego nie jest jego główny bohater - niegłupi, ale i nieszczególnie genialny nastolatek o imieniu Ludwik, który po zakończeniu II wojny światowej przybywa ze Lwowa do Krakowa i rozpoczyna naukę w tamtejszym gimnazjum. Zarówno pomysł na tę postać, jak i rola wcielającego się w nią Adama Wróblewskiego są niestety perfekcyjnie nijakie. Ludwik rzadko kiedy robi tu coś, za co moglibyśmy go podziwiać (wyjątkiem jest oczywiście podjęcie romansu z mecenasową Halberową), a nawet kiedy w końcu pakuje się do więzienia, trudno mu jakoś strasznie współczuć czy choćby poczuć do niego większą sympatię. Film niosą więc na grzbiecie zasłużeni aktorzy drugoplanowi, przede wszystkim ci, ktorzy wcielają się w nauczycieli Ludwika. Te szkolne migawki bywają całkiem zabawne choć i one sprawiają wrażenie niepełnych, czekających na rozwinięcie.
